Entrega de premios do concurso de marcapáxinas

Estes son os gañadores.

1º Premio
MARTIAN
2º Bach D

2ª Premio
BLACK ROSE
1º ESO B

Moitas felicidades as gañadoras e a todo o alumnado que participou na actividade.

Sobre a condición humana

Tiña certa curiosidade por ler a segunda obra de Paolo Giordano despois do alto que puxera o listón coa súa anterior novela “A  soidade dos números primos”  e francamente non me decepcionou. Supoño que como a anterior levantará unha controversia entre os seus defensores e detractores, eu aliñareime entre os primeiros, entre aqueles que cremos que a súa prosa achega algo distinto ao panorama actual da narrativa.

Non é unha obra agradable, a súa temática non o permite, pero desborda percepción do detalle, sutilidad e unha precisión na descrición do comportamento humano que nos convida á reflexión.

A narración estuda o comportamento dun continxente de tropas italianas enviadas en misión da ONU a un pequeno pobo de Afganistán e aborda o como as situacións extremas alí sufridas moldean a personalidade e o sentido da vida das persoas. O título máis apropiado sería “A condición humana” pois se expón a capacidade de supervivencia e as relacións humanas dun reducido número de persoas nunhas condicións hostís que marcarán o resto da súa existencia. 

Nunha narración concisa pero intensa, cargada de comprensión coa fraxilidade do corpo e da mente, fai inventario dunha pequena galería de personaxes, as súas relacións, as súas propias guerras interiores e as artimañas que cada un deles invéntase para soportar a situación. Non é unha exaltación do valor e da entrega é unha radiografía dun grupo, de como chegou cada un deles até alí, como se expón cada novo día que pode ser o último e cales son as súas esperanzas para o futuro se é que chega.
Giordano, Paolo (2013). Ed Salamandra, Narrativa

Concurso de marcapáxinas

  

Unha actividade máis a realizar polas Letras Galegas.

Este ano o Día das Letras Galegas conmemora a figura de Roberto Vidal Bolaño. É un dos promotores  do teatro profesional en Galicia e foi un activo defensor da normalización lingüística na escena galega. Integrante do Grupo Abrente, participou na fundación de varios grupos de teatro, participando neles como autor, director, actor, escenógrafo... sendo recoñecido o seu labor con numerosos premios literarios.

Como inspiración ou para ilustrar os marcapáxinas, propoñémosvos esta pequena escolma de textos feita por Manuel Rei:

1. Xuntos fixemos todos os camiños que levan a algures.

2. Camiño de Compostela hai montes que tocan o ceo e os ríos meirandes có mar océano mesmo.

3. Desque andamos xuntos soño con ter nos meus brazos, con che bicar eses peitos que vento esplendorosos, con te facer miña.

 4. Cantas viaxes non poderei facer aínda, cando me deites na escuma dese encapelado e deixes que me perda nel?

5. Sempre crin que chegado o momento da derradeira viaxe, agradecería pódela facer paseniño.

Adxuntamos unhas ligazóns onde podedes atopar recursos sobre a vida e obra do escritor:

• Seminario Galán http://seminariogalan.org/inicio/portada
• Real Academia Galega   http://www.realacademiagalega.org/letras-actual
• Espazo Abalar http://www.edu.xunta.es/espazoAbalar/espazo/repositorio/cont/roberto-vidal-bolano-letras-galegas-2013

Roberto Vidal Bolaño

Ao noso xeito, que desde hai anos vén a ser tradicional, no Departamento de Lingua e Literatura Galega  homenaxeamos,  coa presentación que podedes ver a continuación, ao autor a quen se lle dedica este ano o Día das Letras Galegas, o dramaturgo Roberto Vidal Bolaño.

 O compostelán dominaba a escena en todas as súas dimensións. Foi autor dramático, director, actor, escenógrafo, iluminador... Todo el era teatro. Unha pena non telo hoxe connosco, pois máis que nunca, o teatro galego é, como dicía o propio dramaturgo, “necesario e imprescindible, hoxe e aquí".

A presentación ten dúas partes: unha introdutoria, que é un breve achegamento a súa figura, e outra biográfica, que nos fala da súa vida e da súa obra.

A magnífica música de jazz que leva insertada, “9 contra 4”,  é  galega, do Trío de Abe Rábade, con Rábade ao piano, Bruno Pedroso á batería e Pablo Martín ao contrabaixo.

Roberto Vidal Bolaño

View more presentations or Upload your own.

Adeus a José Luís Sampedro

Adeus a José Luís Sampedro
Aquí podedes ver a súa última entrevista  concedida fai  poco máis dun mes a TVE. 

Intemperie

Quizais na miña decisión de ler esta primeira novela dun autor descoñecido  pesou, e non pouco, a recomendación de Isabel (a bibliotecaria do Instituto) pero debo afirmar que resultou unha agradable sorpresa e tamén recoñecer que me sinto agradecido de que o fixera.

Nun escenario que representa un tempo indeterminado, nunha paisaxe de secaño sen referencias a lugares concretos, uns protagonistas sen nome nunha narración na que os silencios describen moito máis que as palabras vainos desacougándonos paulatinamente , meténdonos nunha trama dun vigor extraordinario até chegar a un desenlace tan brutal como sorprendente.

Nestes tempos asombra  que un autor desprece a aposta pola modernidade e ofrézanos unha narración diferente, que parece non xurdir deste século XXI pero que une unha exquisita combinación de riqueza estilística cunha sintaxe simple e un tratamento meticuloso e preciso da paisaxe ata convertelo nun dos protagonistas da novela.

A brevidade da  obra e a súa lectura fluída convida a terminala nunha sentada pero iso non nos permitiría deleitarnos cunha emocionante e excelente prosa poética onde cada palabra e cada frase ocupa un lugar insubstituíble, na que non sobra nin falta nada, e aínda que empregue  un abundante e preciso  léxico campestre,  tampouco é un impedimento para que aos lectores menos familiarizados con eses termos, coma min, supóñalles un obstáculo na lectura.

En fin, unha novela atípica que nos evoca ao mellor Delibes, e igual que aquel, tan rural como universal  e na miña opinión una das mellores obras que lin ultimamente.

 

Carrasco, Jesús (2013): Seix Barral, Biblioteca breve

Agustín Fernández Paz

O pasado venres, 8 de marzo, tivo lugar en Santiago de Compostela Os Encontros do Plan de Mellora de Bibliotecas Escolares, PLAMBE. O profesor Agustín Fernández Paz deu unha conferencia co título: "A construción do lector"

  A BiblioMuriel subiu un vídeo á rede que podedes ver neste enlace.                

 https://www.youtube.com/watch?v=VPWVOcegM2s 

El sentido de un final

O protagonista da historia , Tom Webster, entre satisfeito e frustrado coas expectativas levantadas durante a súa vida e xa na súa recta final, atopa un feito xa esquecido que volve con forza para obrigarlle a considerar determinadas decisións e actitudes tomadas na súa mocidade. Todo iso pon en dúbida a súa memoria, as súas responsabilidades e a transcendencia das súas decisións. Moitas veces ignoramos que as nosas determinacións actúan cal fichas que nun efecto dominó provocan noutras vidas consecuencias por nós totalmente imprevistas pero transcendentes na vida dos demais.

Esta breve novela atravesa un amplo traxecto desde a mocidade ousada e irreverente até a senectude xa agnóstica, autocompracente e poderiamos dicir que mesmo cínica.  O resultado é pura narrativa, porque consegue manter a prosa pegada á realidade do protagonista e arrastrarnos sentindo esa responsabilidade e ese desasosego co que conclúen as súas últimas liñas.

Canto máis avanza a nosa vida, menos son as testemuñas que quedan ao redor noso para desafiar o noso balance, para lembrarnos que a nosa vida non é a nosa vida, senón a historia que construímos respecto da nosa vida. Contada a outros, pero principalmente a nós mesmos e os que nos rodean. El sentido de un final é, naturalmente, a sensación do protagonista de estar a chegar a un punto culminante na súa propia vida, e da súa impotencia ante a imposibilidade de emendar os feitos pasados.

Resumindo un libro no que o equilibrio entre a concisión e o compromiso mínimo á retórica e os adornos literarios fainos reconfortarnos coa  literatura directa e profunda. E aínda que o sorprendente e amargo final  nos déixe quizá un pouso de amargura devólvenos a ilusión por ler narracións que sen pretender tentar novos estilos fainos comprender a beleza da literatura ben escrita.

Barnes, Julián (2012): El sentido de un final, Anagrama, Panorama de narrativas